Op 5 juni 2005 vliegen we met Virgin Express van Brussel naar Athene. Om 19.45 uur landen we op de moderne airport van Athene. Het is eventjes wachten op de koffers en ik ben al bang dat ze kwijt zijn, maar daar komen ze dan eindelijk. Nu hopen dat de reservering met de auto goed gegaan is. En ja hoor, ook dat is allemaal correct verlopen.
We hebben voor de eerste keer onze eigen reis samengesteld. Alles via internet geboekt, dus het is wel spannend. Geen reisorganisatie om op terug te vallen. Via Dilos.com heb ik een 1e overnachting geboekt in Glyfada, een voorstad van Athene, dus daar rijden we naar toe. Daar begint de ellende, want de borden houden opeens op. We rijden maar rechtdoor en weten op gegeven moment niet of we nu in Glyfada zijn of al in Athene of god mag weten waar. Het lijkt me het verstandigst ergens af te slaan en de weg te vragen.
Het blijkt dat we in Ano-glyfada zijn, dus redelijk goed in de richting. Nu nog even richting zee rijden. Glyfada blijkt veel groter als verwacht en niemand weet waar ons hotel is. Gelukkig zie ik het hotel op gegeven moment aan de linkerkant van een zesbaans racebaan liggen. Even keren waar het eigenlijk niet mag en tussen het verkeer door wringen naar de goede baan en we zijn eindelijk bij het hotel.
Bepakt en bezakt komen we binnen met ons voucher. De receptionist fronst zijn wenkbrauwen en zegt dat er geen sprake is van een reservering. Hij wil geen zaken meer doen met Dilos en heeft de reservering geannuleerd. Lekker, we hebben wel 88 euro betaald. Na nog een keer 88 euro betaald te hebben krijgen we een mooie kamer. Hier zal ik thuis nog wel eens werk van maken. We lopen nog even door het drukke Glyfada en eten een broodje om daarna op ons keiharde bed in een niet geisoleerde kamer te proberen in slaap te komen ondanks het geraas van het verkeer en overlast van harde muziek.
 
 

De volgende ochtend gaan we dan eindelijk naar de Peloponnesos. We moeten zowat 4 uur rijden naar onze eerste bestemming. We volgen de kustweg richting Athene, Piraeus en hopen ergens een afslag Korinthos tegen te komen, maar we rijden en rijden en geen enkel verkeersbord. Op gegeven moment slaan we maar rechtsaf en dat was een foutje.
We rijden nu door het centrum van Athene maar hier zijn wel verkeersborden en ik zie Omonia aangegeven en herken het omdat ik de kaart bestudeerd heb voor onze laatste dagen in Athene. We komen inderdaad langs ons hotel en op Omonia staat Korinthos wel aangegeven. Eindelijk op de goede weg.
Na 4 uur zijn we eindelijk op onze 1e bestemming: Gialova. Een klein plaatsje in het westen van de Peloponnesos. We zijn zeer tevreden met ons appartement en nog meer met het uitzicht op zee en het grote terras met zonnescherm. Na ons geinstalleerd te hebben, wandelen we het dorpje in. Een gezellig strand met bomen en voldoende taverne’s om ’s avonds lekker te eten. We kiezen een taverne op het strand onder de bomen en dit wordt onze eerste Griekse maaltijd sinds Oktober en dat smaakt weer verrukkelijk.
 
 

De volgende ochtend rijden we naar Methoni om een Venetiaanse burcht te bewonderen.
Het wordt daarna al erg heet en we besluiten Pylos voor een avond te bewaren en lekker te gaan zwemmen. Onder de bomen liggen we heerlijk koel en het zeewater is al aangenaam van temperatuur.
 

Als we weer terug bij het appartement aankomen, biedt de eigenaar ons gratis fietsen aan. Daar hebben we wel zin in en een uurtje later fietsen we langs de Golden Beach naar Voidokilia beach dat bekend staat als een van de mooiste stranden van Griekenland. Het laatste stuk is erg zwaar, want het is een smal pad vol grote keien, aan de ene kant een grote rotswand en aan de andere kant water. Dat wordt grotendeels lopen met de fiets, dan krijgen we nog een stuk door de duinen, dus rul zand. Maar dan word je ook beloond met een supermooi, niet toeristisch strand. We gaan hier lekker een tijdje zitten genieten van het uitzicht. Onderweg terug zien we nog een slang uit de bosjes komen, gatsie, niets voor mij.
’s Avonds weer lekker Stifado eten met een koel glas wijn en dan naar bed. Morgen staat Olympia op het programma.
 
 

Als ik de volgende ochtend brood gehaald heb, voel ik me op de terugweg naar het appartement niet lekker. Ik voel me zo beroerd dat we Olympia wel kunnen vergeten.
Er volgt een dag van continue overgeven en mijn husband moet zich vandaag alleen vermaken en helemaal remy gaan eten. ’s Avonds denk ik opgeknapt te zijn en stel ik voor nog even naar Pylos te gaan een paar kilometer verderop. Een knus Grieks stadje waar wij de enige toeristen zijn geloof ik. We drinken een sapje en als we in het appartement terugkomen, moet ik ook hiervoor boeten. Hopelijk gaat het morgen beter, want we moeten verkassen.
 
 

Het gaat een stuk beter en we rijden via de westelijke vinger naar beneden richting Koroni. Dat stadje gaan we bekijken, een vissersplaatsje, erg klein maar wel gezellig.
 
 

Na een bescheiden lunch rijden we via Kalamata de middelste vinger in. Ons hotel is 6 km van Kalamata en we zijn zeer tevreden. Een vrij nieuw hotel met prachtig aangelegde tuinen met veel bloemen, een lekker zwembad en natuurlijk weer zeezicht.
’s Middags lekker bij het zwembad liggen en we worden meteen voorzien van een groot glas water met ijsklontjes, was een service. Later drinken we nog een glas vers sinaasappelsap, heerlijk.
 
 

’s Avonds willen we in de buurt gaan eten, maar alle restaurants zijn compleeet verlaten. Omdat we dat erg ongezellig vinden, rijden we naar Kalamata.  Als we eindelijk de auto geparkeerd hebben bij de boulevard, krijg ik ontiegelijke buikkrampen, zo erg dat ik niet eens meer recht kan lopen. Ton wil zo niet gaan eten en we rijden naar het appartement. Zeker een nasleep van gisteren en misschien het sinaasappelsap? Ton haalt maar een sandwich bij de zwembadbar (meer hebben ze niet) en ik voel me erg schuldig.

10-6-2005
We gaan vandaag de Mani streek in. Via een schitterende route rijden we via Kardamili naar Areopoli. We vinden de natuur hier fantastisch en stoppen regelmatig onderweg. Kardamili is een hartstikke leuk dorp en op de terugweg gaan we hier zeker kijken.
In Areopoli bekijken we enkele typische mani-huizen. Eigenlijk moeten we nog verder naar het zuiden, maar de rijtijden vallen zo tegen. We hebben over dit stuk al 2 uur gereden.
 

Dus halen we iets lekkers bij een bakker en eten dat op in de baai van Limeni waar een heerlijk koel briesje staat. Er komt een donkere lucht aan en ik wil nog zo graag wat dorpjes bekijken op de terugweg. Als we in Agios Nikolaos aankomen regent het. Ook Kardamili bekijken we in de regen. Eenmaal weer bij het hotel aangekomen, houdt het al snel op. We lopen naar wat plaatstelijke tavernes, maar er is echt nergens geen bal te doen. Dan maar weer naar Kalamata, maar ook daar is de boulevard uitgestorven.
We gaan nu toch maar in een verlaten restaurant zitten en al spoedig komen er 2 andere toeristenstelletjes bij.

11-6-2005

Vandaag gaan we volgens kenners de mooiste route van de Peloponnesos rijden van Kalamata naar Sparta. De natuur is hier inderdaad overweldigend mooi. We genieten weer enorm. We zijn op weg naar Mystras, een oude Byzanthijnse stad. Ook dat is de moeite waard. Om in de hitte naar de burcht op het topje te klauteren valt niet mee. En uiteraard zijn we onze flesjes drinken vergeten. We hebben wel een paar uur nodig om alle paleizen, kloosters en kerkjes te bekijken. Ook de terugweg is weer enorm genieten.
 
 

12-06-2005

We rijden in noordelijke richting om enkele interessante bergdorpen te bezoeken. We drinken koffie in Karitene. Ook hier zitten we tussen de Griekse dagjesmensen. Lekker relaxed. Dan rijden we via Stemnitsa en Dimitsana naar Langadia. Wat een mooie dorpen zeg. Ze liggen ook fantastisch tegen die bergwand geplakt. In Langadia lunchen we. Het is erg druk, het is ook zondag. Ze hebben geen menukaart en maar 3 gerechten. We kiezen iets en binnen 5 minuten staat alles op tafel. Erg lekker allemaal hoor.
We hebben vandaag weer heel lang in de auto gezeten, maar mooie dingen gezien.
Schildpadden die hier gewoon langs de weg lopen. Zelfs een vos stak vlak voor onze auto over, keileuk.
 
 

13-06-2005

We gaan weer verkassen, nu wordt onze standplaats Tolo. Waarschijnlijk heel wat toeristischer als we gewend zijn de afgelopen week. We rijden weer via Sparta, om nog een keer van die mooie weg te kunnen genieten.
In Tolo wordt ik gelijk herkend door de aardige eigenaresse van de maisonettes waar ik vaak mee gemaild heb. Ze wist natuurlijk dat we kwamen, maar het is toch leuk als iemand je met je naam aanspreekt die je nog nooit gezien hebt. We hebben een leuke maisonette met 2 terrassen en zeezicht. Tolo is inderdaad veel toeristischer maar dat vinden we  nu een keer niet zo erg, na ons rustige weekje. Het ligt wel erg mooi, met kleine eilandjes voor de kust.
 
 

We verkennen die middag het stadje en het haventje en eten ’s avonds een lekker pannekoek bij een Fransman uit Nancy die hier een restaurantje begonnen is.

14-06-2005

We bezoeken vandaag een heel mooi plaatsje, Nafplion genaamd. Een mooi plein, helemaal van marmer geeft een rijke uitstraling. Mooie grote palmbomen versieren een ander plein. Smalle straatjes met bougainvilla en leuke toeristenwinkeltjes. Een boulevard met uitzicht op de Bourtzi, een kleine burcht op een eilandje vlak voor de haven. Hier gaan we zeker nog een keer naar toe.
’s Middags zoeken we een verlaten strandje op , Kodili Beach. Een vrij groot strand waar maar zeer weinig mensen vertoeven, dus een bijna een strand voor jezelf.
 
 

15-06-2005

Vandaag zakken we langs de kust af naar het zuiden, richting Porto Heli. Volgens de boekjes een mondain plaatsje met dure jachten en herenhuizen. Leuk om even te zien.
Het valt ons best wel tegen. We vinden alleen de dure jachten terug en betalen ook nog eens de hoofdprijs voor een kop koffie. We gaan een plaatsje verder naar Ermioni.
 
 

Dat is nou een leuk plaatsje. Hier kunnen we wel even heerlijk vertoeven. We maken een wandeling rond een schiereilandje en genieten enorm van de mooie vergezichten. We lucnhen er voor 5 euro ( 2 pita broodjes gyros en 2 flesjes frisdrank) en dat is nog goedkoper als die 2 kopjes koffie in Porto Heli.
Dan wordt het weer tijd om terug te rijden, want ’s avonds willen we in Nafplion gaan eten. Ook dat is erg gezellig. We gaan niet waar de toeristen zitten, maar zoeken in achterafstraatjes en vinden een superknus restaurantje met live-muziek. Echt genieten.
 
 

16-06-2005

Epidavros staat op het programma. Het is niet ver rijden. We zijn ook enorm onder de indruk van  2300 jaar oude theater waar zelfs nu nog voorstellingen worden gegeven, en die hadden wij zeer graag bijgewoond. Als je op de 55e rij zit, kun je het goed horen als ze op het podium een muntje laten vallen.
We bekijken ook nog de oude atletiek baan en wat  verdere opgravingen.
 
 

Daarna gaan de naar het stadje Epidavros, want die kustlijn zag er gisteren vanaf de doorgaande weg zo mooi uit met uitzcht op de Saronische eilanden. We vinden een strandtentje waar we de lunch gebruiken en lopen dan nog even naar het strand. Het is een zeer rustig strand met superhelder zeewater en een moorduitzicht en we moeten hier gewoon even zwemmen. We liggen bijna alleen op het strand en gaan een paar keer de zee in om heerlijk af te koelen, want de temperatuur stijgt gestadig de afgelopen dagen.

17-06-2005

De laatste dag in Tolo gebruiken we om Tiryns en Mycene te bezoeken. Tiryns is een myceense burcht met muren die een dikte hebben tussen de 4 en 17 meter, en het is een raadsel hoe die mensen vroeger die gigantische steenblokken op elkaar gestapeld hebben.
Ook Mycene is een oude burcht, en het is er ook bloedheet en ik begin ook een beetje genoeg te krijgen van die oude stenen, sorry.
 
 

’s Middags gaan we in Tolo zwemmen en dat is heel wat drukker als die rustige strandjes van de afgelopen dagen, maar het is wel mooi in Tolo en de zee is er ook zeer helder en verkoelend.

18-06-2005

Het is weer tijd om afscheid te nemen van Tolo en richting Athene te rijden.
Onderweg wordt natuurlijk het beroemde kanaal van Korinthos aangedaan. Wat enorm hoog en steil zijn die zijwanden en wat smal lijkt het kanaal. Jammer genoeg passeert er alleen een zeiljacht en geen enorme boot, wat me heel leuk geleken had.
 
 

Op naar Athene. Als het goed zou zijn was het een rechte weg naar Omonia, maar wat is recht? Op de laatste rotonde voor Omonia nemen we een verkeerde afslag en dat is misschien maar goed ook want Panepistimiou is eenrichtingsverkeer en niet te bereiken vanaf Omonia. De verkeerde route gekregen van Athens Info Guide. Uiteindelijk komen we in de goede straat, maar op welke hoogte zit het Titania Hotel? Ton stopt zo goed en kwaad als het kan langs de weg, en ik ga het vragen. We blijken er 50 meter vanaf te zitten. Ik loop naar het hotel om te vragen waar de parkeergarage is en om daar te komen moeten we soort rondje om het hotel maken. Alle goede dingen in drieen. Wij hebben dus 3 x dat rondje gemaakt voordat we uiteindelijk alle goed afslagen gevonden hadden.
 
 

In het hotel is het rumoerig en druk. Uiteraard is onze reservering ook hier weer niet bekend.  Onze reservering is 3 dagen geleden gecanceld en niemand weet waarom. Voor 1 euro per nacht meer kunnen we alsnog een kamer krijgen en dat doen we natuurlijk. Gelukkig hebben we nu toch nog niets betaald, maar het blijft vreemd.

We storten ons in de drukte van Athene en na lukraak wat afslagen genomen te hebben, belanden we op Syntagma en duiken de wijk Plaka in. Ziet er allemaal gezellig uit, alleen wel veel Afrikanen die hun koopwaar aanbieden. En bedelaars zonder armen. Maar dat heb je nu eenmaal in een grote stad.
 
 

We pakken een terrasje in Plaka (zeer duur) en binnen no time staat er een kind met muziekinstrument voor onze neus om 2 seconden wat te spelen en daarna meteen om: money te vragen. Daar houd ik dus niet van en geef hem 5 eurocent. Zijn gezicht wordt supersjagrijnig en hij druipt af. 2 minuten later staat er weer een kind voor onze neus. “No money” zegt mijn eega en ook die druipt af. Daarna komen er nog een stuk of 10 Afrikanen langs met verrekijkers, dvd’s, cd’s, zonnebrillen etc.

We wandelen de berg op naar de beroemde Akropolis. Wat een enorm gevaarte is dat toch. Jammer dat het helemaal in de steigers staat. We zijn wel een hele tijd bezig om alles te bekijken en wat een uitzicht. Hel lijkt wel of er geen einde aan Athene komt.
 
 
 

Als we weer bij het hotel aankomen, zijn we al behoorlijk moe. We eten een hapje in de buurt van het hotel en gaan bijtijds naar bed.
De volgende dag beginnen we met een tip uit de Marco Polo gids: Neem lijn 1 van het begin naar het eindpunt en zie hoe de inwoners van de stad leven. Wij gaan eerst richting Piraeus. Na een kijkje in de haven gaan we snel weer terug. Ik vind er niet veel aan.
 
 

We stappen uit op Monastiraki en wandelen via Plaka naar de Ancient Agora en de stoa van Attalus. Ook dit wordt bekeken maar al niet zo grondig meer. Het is zo ontiegelijk heet. We struinen nog even door Plaka en gaan dan even naar het hotel om wat bij te komen van de hitte in onze koele kamer.
 
 

Daarna gaan we natuurlijk een bezoekje brengen aan het Archelogisch museum.
Wat is dat groot zeg, je loopt er zowat verloren. Op het laatst weten we niet meer wat we nu wel en niet gezien hebben. Erg mooi allemaal en ook indrukwekkend.
Dan wordt het tijd om lijn 1 nog een keer te nemen, maar nu in noordelijk richting naar Kifissia. Eerlijk gezegd vind ik het niet zo’n geweldige tip. Het enige wat we zien zijn flats, flats en nog eens flats. Die allemaal zeer dicht op elkaar geplakt staan.
Wij komen tot de conclusie dat we Athene helemaal niet mooi vinden op een paar archeologische opgravingen na dan.De mooie gebouwen heb ik niet kunnen vinden op een of twee na misschien.
We zijn echt dolblij dat we de volgende dag de stad kunnen verlaten en ik hoef hier nooit meer naar toe. We hebben al redelijk wat steden bezocht en vonden ze allemaal zeer de moeite waard. Maar Athene is voor ons echt een tegenvaller. Misschien ook door de hitte.

Thuisgekomen hebben we een mail van Dilos dat ze 88 euro teruggestort hebben en een mail van Titania dat ze onze creditcard gecontroleerd hadden, en het nummer klopte niet meer vandaar de annulering. En inderdaad, ik heb enkele dagen voor de vakantie een nieuwe creditcard gekregen met nieuw nummer, maar er totaal niet aan gedacht dat het een annulering van mijn hotel tot gevolg kon hebben. En die mails heb ik natuurlijk niet kunnen checken in de vakantie.

Al met al hebben we een prachtige vakantie gehad op de Peloponessos en een paar hete en hectische dagen in Athene

.